یکی از بیماریهای ژنتیکی که می بینیم سندرم ( نشانگان ) دان می باشد . افراد با سندرم دان نسبت به جنبه های اجتماعی محیط خویش بسیار حساسند. آنها عواطف و نیازهای همچون سایرین دارند و باید از فرصتهای یکسانی بهره مند شوند. اگر این افراد تحت مراقبتهای مناسب قرار گیرند و در فعالیتهای روزمره دخالت داده شوند در کارهایی چون ادامه تحصیل رفتار اجتماعی و اداره امور شخصی خود موفق می گردند.

 


 سندرم داون که در گذشته مونگولیسم نیز نامیده می‌شد، یک بیماری ژنتیکی است که به دلیل افزایش تعدادی کامل یا نسبی در کروموزوم ۲۱ به وجود می‌آید. این بیماری دارای علائم مختلف از جمله ناهنجاری‌های عمده یا خفیف در ساختار یا عملکرد اعضای بدن است. متوسط میزان بروز این سندرم مابین یک در ۶۰۰ تا یک در ۱۰۰۰ مورد از تولد نوزادان زنده گزارش شده است که این میزان در مادران جوان کم‌تر و با افزایش سن مادر افزایش می‌یابد. با این وجود در حدود دوسوم مبتلایان به سندرم داون از مادران زیر ۳۵ سال متولد می‌شوند.

علائم سندرم داون در هر کودک تفاوت می‌کند و در حالی که تعدادی از کودکان مبتلا به این بیماری نیازمند رسیدگی پزشکی مداوم هستند، عده دیگری از آنها زندگی سالم و مستقلی را در پیش دارند. از جمله علائم عمده و زودرس که در تقریبا همه بیماران مشاهده می‌شود وجود مشکلات یادگیری و نیز محدودیت و تاخیر رشد و نمو است.

کودکان مبتلا به سندرم داون دارای خصوصیات ظاهری مشابه هستند که از جمله بارزترین آنها می‌توان به نیمرخ مسطح، چشمان مورب رو به بالا، گوش‌های کوچک، یک تک خط در وسط کف دست و زبان بزرگ اشاره کرد. یک پزشک معمولا با معاینه جسمی می‌تواند بگوید که یک نوزاد دچار چنین نارسایی هست یا خیر. معمولا این کودکان در زمان تولد قد و وزن معمولی دارند اما به طور کلی رشد آنها از سرعت کمی برخوردار است و از همسالان خود کوچک‌تر به نظر می‌رسند.

ماهیچه‌های کوتاه و مفاصل نرم هم از جمله خصوصیات این بیماری است. نوزادان مبتلا به آن بیش از حد سست و بی‌تعادل هستند. هرچند این حالت می‌تواند به مرور زمان کم شود، در کودکان زیر ۲ سال، کشیدگی کم و حرکات محدود ماهیچه موجب بروز اشکالاتی در مکیدن و غذا خوردن و همچنین مشکلات هاضمه چون یبوست می‌شود. 

کودکان نوپا و بزرگ‌تر نیز ممکن است در حرف زدن، یادگیری و انجام کارهای شخصی چون غذا خوردن، لباس پوشیدن و دستشویی رفتن تاخیر زیادی داشته باشند.سندرم داون به اشکال متفاوتی بر توانایی‌های ذهنی کودکان تاثیر می‌گذارد، اما بیشتر آنها دچار عقب‌افتادگی ذهنی خفیف تا میانه هستند. کودکان مبتلا به این بیماری می‌توانند بیاموزند و در طول زندگی خود قادر به پرورش مهارت‌هایی هستند. به زبان ساده، آنها با سرعتی متفاوت از دیگران به اهداف خود دست می‌یابند و به همین دلیل بسیار مهم است که آنان را با کودکان دیگر و حتی کودکان با شرایط مشابه، مقایسه نکنیم.

گوش او نیازمند کلامی آرام، صدایی هدایت گر و مهربان است، بوی عطر محبت را بیش از هر بوی دیگری می یابد، چهره معصوم و گویایش نیازمند شکفتن است و قلب مهربانش آکنده از عطوفت و مهرپذیری. خانواده ای دارد که در غالب موارد هاله ای از احساسات مختلف و متضاد چون حمایت شدید، طرد، غم و اندوه، رضایت، امید ، انتظار 

و تسلیم وجود آن ها را در بر می گیرد، با این حال با هر میزان هویتی که دارد، آموزش پذیر، تربیت پذیر و حمایت پذیر است. او زبان دارد اما در اظهار و بیان خواست ها و مکنونات قلبی اش با مشکل مواجه است و نیازمند صبر و حوصله و بردباری و گوش شنوای مربی دلسوز است.کودک با سندروم داون عواطف و نیازهایی چون سایرین دارد و باید از فرصت های یکسانی بهره مند باشد، چه بسا اگر تحت مراقبت های مناسب قرار گیرد و در فعالیت های روزمره دخالت داده شود در کارهایی چون ادامه تحصیل، رفتار اجتماعی و اداره امور شخصی خود موفق می شود.  ‌مهم آن است که بدانیم سندروم داون مانند سرماخوردگی نیست که کسی به آن مبتلا شود، بلکه قبل از تولد بروز می کند، گرچه این افراد اغلب به اندازه افراد  عادی توانا نیستند، اما استعداد آنان در انجام برخی از امور ما را شگفت زده می کند.

سندروم دان = فرشته های آسمانی