به انسداد مجرای باریک نازولاکریمال که به طور طبیعی باعث درناژ (تخلیه) اشک از سطح چشم می شود انسداد مجرای اشکی گفته می شود که به دو صورت اکتسابی و مادرزادی است .

 

 انسداد مادرزادی مجرای اشکی در کودکان شایع است. تنگی مجرای اشکی غالبا ناشی از ناهنجاری‌های مادرزادی یا یک عفونت است معمولا" نوزادانی که این مشکل را دارند در 2 تا 6 هفته اول بعد از تولد علایمی نشان می دهند که شایع ترین آنها اشک ریزش است. در یک ماه اول بعد از تولد ترشح رفلکسی اشک (ریزش اشک) در زمان گریه کردن نداریم و اگر اشک بیاید به احتمال زیاد پاتولوژیک (ناشی از یک بیماری) است.. اشک چشم مبتلایان به طور مزمن از گوشه چشم مبتلا به روی گونه می‌غلتد.

 

اشک‌ ریزش‌ همیشگی‌ از یک‌ یا هر دو چشم‌ ، تخلیه‌ مخاط‌ و چرک‌ به‌ جای‌ آب‌ از مجرای‌ اشکی‌،درد، قرمزی‌ و تورم‌ زیر چشم‌ که‌ عفونت‌ را مطرح‌ می‌کند.قرمزی‌ و تورم‌ مجرای‌ اشکی‌ ، قرمزی‌ سفیدی‌ چشم‌ در اطراف‌ مجرای‌ اشکی نیز گاهی وجود دارد .‌ باید توجه داشت که در تنگی مادرزادی مجرای اشکی اولا علائم تاخیری و دیررس است و ثانیا ترشحات چرکی گوشه چشم غالبا وجود ندارد، بلکه چنانچه زیر گوشه داخلی چشم مبتلا به تنگی مادرزادی را بفشاریم مقدار زیادی ترشحات نسبتا غلیظ یا حتی چرکی از پانکتوم خارج شود.

 

              

در کودکانی که اشک ریزش و photophobia  ترس از نور دارند، گلوکوم مادرزادی باید در نظر گرفته شود.

 

 تنگی مادرزادی معمولا خود به خود تا سن 6 ماهگی بهبود پیدا می‌کند. ماساژ دادن کیسه اشکی ممکن است سیر بهبودی را تسریع کند.ابتدا دست های خود را با آب و صابون شسته و با پنبه و آب ولرم ترشحات چسبیده به مژه ها و دور چشم های نوزاد را تمیز می کنیم تا در حین ماساژ ترشحات داخل چشم نوزاد نیافتد بعد با کمی شامپوی سر بچه ها ( که قبلا با چشم خود امتحان کرده و از عدم سوزش چشم با آن مطمئن شده ایم ) ماساژ می دهیم چشم چپ در خلاف جهت عقربه ساعت و چشم راست در جهت عقربه ساعت ماساژ داده می شود بطوری که فشار در جهت پائین به سمت بینی باشد .

 

 

قطره‌های آنتی‌بیوتیکی ممکن است از عفونت پیشگیری کند. چنانچه بهبود به خودی خود حاصل نشود ممکن است لازم باشد مجرا توسط سوندی که به همین منظور طراحی شده است گشاد شود یا عمل جراحی لازم باشد .